هزار بار سلامم دادند
يكبار جواب ندادم
آي رهگذران بي دست !!
كاش يك نفر از شمايان
اين سنگ پاي سنگدل را
به شيشه ي ضد گلوله ي حمام خانه ي روبرو
شليك مي كرد
انگار
پاشنه هاي پاي پري من پوست پوست شده است !!!
ديشب چشمم دريا بود
كه با طوفان نگاهت
به هنگام وداع
مشوّش شد
و سياهپوشان كرانه اش را به خاطر تو
قرباني كرد
اي الهه عشق !
مرد بي هوش روي تخت بيمارستان
افتاده است
كه ناگهان تلفن همراه راننده
به صدا در مي آيد
الو سلام ! «بيمار شماره 37» ؟
«لطفاً جهت دريافت قلب
سريعاً به اتاق عمل بيمارستان «آراد»
مراجعه نمائيد »
ماه با شانه اي دردست
زلف شب را شانه مي كرد !
خورشيد در انتظاري مرگ زا
مي سوخت و خاكستر مي شد !
در حسرت کده سایه های دلگیرتنهایی اشک های دریا شده ام !،
و حالا که هنگامه غروب است/
و دست های نامانوس کوه های دور دست در آغوشش خواهد کشید
روانه غروبم
تا فردا دوباره از کوه های دور دست انتظار چشم های بهاریت طلوع کنم
دستان شیرین خورشیددر وجود محزونم جوانه زده است
من میروم
تا فردا با خوشه های اطلسی مهربانی شیرینت
در کوچه های بن بست همین حوالی نزدیک زعفرانی
به استقبال رد پاهای آسمانی ات فرش فرش گسترده شوم
منتظرم باش من فردا
از چشم های توطلوع خواهم کرد
منتظرم باش
